excors
excors, without intelligence, without understanding, senseless, silly, stupid
ex-cors, cordis, adj. [cor, the heart, as the seat of intelligence; v. cor],
- without intelligence, without understanding, senseless, silly, stupid (class.; cf.: amens, demens, vecors, insanus, vesanus, delirus): aliis cor ipsum animus videtur: ex quo excordes, vecordes, concordesque dicuntur, Cic. Tusc. 1, 9, 18; cf.: an quod aspexit (taurus) vestitu purpureo excordem Caesarem, ipse corde privatus est? id. Div. 2, 16, 36: excors, caecus, incogitabilis, Plaut. Mil. 2, 6, 63 (543): quae anus tam excors inveniri potest, quae illa extimescat? Cic. N. D. 2, 2, 5; cf.: hoc qui non videt, excors est, id. Phil. 5, 2, 5; and: aperte adulantem nemo non videt, nisi qui admodum est excors, id. Lael. 26, 99: turpis et excors, Hor. Ep. 1, 2, 25: tune insanus eris, si acceperis? an magis excors Rejecta praeda? id. S. 2, 3, 67.
excors, cordis (ex u. cor), ohne Verstand, kopflos, unverständig, einfältig, dumm, excors, caecus, Plaut.: caecus et excors, Lact.: exc. Caesar, im Doppelsinn, herzlos und verstandlos, Cic. de div. 2, 37: anus, Cic.: hoc qui non videt, excors est, Hor.: exc. immodestia, Plaut.
~s, sine corde
~s,modleas
neque adeo ~s sum ut pro vero astruam ‥ similia
~s, sine corde
excors, (13) dis (ex, cor), déraisonnable, dénué dʼintelligence, de raison : Cic. Tusc. 1, 18 ; Nat. 2, 5 ; Læl. 99 ; Hor. Ep. 1, 2, 25.
excors cordis, adj.
- ex + cor, without intelligence, without understanding, senseless, silly, stupid: anus: hoc qui non videt, excors est: admodum: turpis et excors, H.