exhalare

exhalare [CL] 1 to exhale, breathe out: a (breath); b (vapour or sim.); c (word); d (w. animam or spiritum) to die. a fetidum exalavit [gl.: ut apyfhte, exspiravit] spiraculum Aldh. VirgP 32; serpentes ‥ mortiferos exalabant halitus Lib. Monstr. III 7. b ~at ‥ cerebrum calorem qui, si in eo obturaretur, phrenesim ‥ generaret Adel. QN 20; baratrum patebat exalans sulphureum fumum Alex. Cant. Mir. 35 (II) p. 227; Quaest. Salern. W 11 (v. exhalatio 3b). c s1176 hujusmodi verba cum impetu ~avit Fordun Cont. VIII 26. d vermibus scaturiens putidum exalavit spiritum Aldh. VirgP 52; sic ‥ decantans ‥ ultimum e corpore ~avit spiritum Cuthb. Ob. Baedae clxiv; ut ‥ prius animam exalasse quam finem doloribus excepisse videatur (Leg. Hen. 75. 1) GAS 591; H. Hunt. HA VIII 12 (v. anima 1a); Gir. GE II 4 (v. cutis 1a); 1276 (v. decenarius 3a); animam exalans ‥ migrans e mundo Rolle IA 146; dominus Ricardus C‥. spiritum exalavit et ‥ apud S. Paulum sepulture datur Strecche Hen. V 152. 2 to breathe upon. si sanguis in calice congeletur, tamdiu desuper exaletur donec dissolvatur Cust. Westm. 219. 3 to belch or vomit forth (also fig.). ferrum quod Anglica Avena absorbuerat Romana Tybris ~at! Dominic V. Ecgwini I 6; s1248 M. Par. Maj. V 31 (v. crapulare). 4 (intr.) to exhale, issue. b to stink. ~at, †anhellam [l. anhelitum] emittit GlC E 546; ~et, i. redolet, ‥ stemþ GlH E 405; ad ingressum beati doctoris Botulphi fumus ~at teterrimus Folc. V. Bot. 6; [spiritus] cor distendens, qua ingressus est, erumpit; spiritus vero ~at Alf. Angl. Cor 11. 21; aeris inclusi et per fenestras occultas sensim ~antis ‥ eruptio Gir. IK I 2; fumositates que exterius debent ~are atque evaporare interius retinentur Quaest. Salern. B 117; Bart. Angl. IV 1 (v. discolorativus); de latrina amoto operculo non exalat nisi fetor Rolle IA 188. b †exaltavit [l. exalavit], stonc GlC E 391; ~et, i‥. fetet GlH E 405; 9‥ exalabat, reac WW.

exhalare

Saved

Recent