exhalatio
exhalatio, an exhalation, vapor
exhālātĭo, ōnis, f. [exhalo],
- an exhalation, vapor (class.): exhalationes terrae, Cic. Tusc. 1, 19, 43; Sen. Q. N. 2, 10; Plin. 31, 3, 27, § 44; Pall. 1, 7, 4.
exhālātio, ōnis, f. (exhalo), I) das Aushauchen, animae, Salv. adv. avar. 2, 6. – II) die Ausdünstung, nebulosa, Plin. 31, 45: Plur., exhalationes terrae, Cic. Tusc. 1, 43: terrenae, Sen. nat. qu. 2, 10, 2 (vgl. Apul. de mund. 8): umidae, Isid. 13, 7, 1: dissidentes, Augustin. de civ. dei 19, 12, 3. p. 376, 10 D.2
crebris in egrotando ~onibus homo ‥ attenuatur
morbo ‥ letali ‥ usque ad extremam ~onem ‥ afficiuntur
rex omnesque majores natu fere usque ad ~onem perterriti
sowlyng or deyng , ‥ exalacio
nihil in eo amici ejus preter spiritus ~onem exspectabant
nebulosa aquarum exalatio
exalatio ‥ est compositum corpus, licet sit aqueum per dominium, habet enim se exalatio ad aquam sicut fumus ad terram
ea que nascuntur de corrupcionibus et purgamentis vel exalacionibus aut cadaverum tabe
per ~onem cadaverum
jam cernimus ex conclusis exalationes quasdam atras ascendere
si non possunt fieri tales exspirationes sine fumali evaporatione et exalatione nichilominus ‥ cerebrum confortant
[ex motu ] objecti ‥ sicut propter velocem motum fluminis non fiunt tante exalationes sicut in aquis marinis
spiritus ‥ in cerebro generatur qui amissis capillis qui erant cooperimenta capitis et ~ones, [Samson ] spiritus exhalavit et sic vires amisit
exhālātĭō, ōnis, f. (exhalo), action dʼexhaler, de rendre [lʼâme] : Salv. Avar. 2, 6 || exhalaison : Cic. Tusc. 1, 43.
exhalatio , onis. f. et, v. exhalo
See an image
See an image
exhālātiō ōnis, f
- exhalo, an exhalation, vapor: exhalationes terrae.