exhaustio
exhaustio, ōnis, f. (exhaurio), I) eig.: a) die Ausschöpfung (Ggstz. repletio), Augustin. c. Faust. 19, 5. – b) das Herausschaffen, ruderum, Paul. Nol. epist. 24, 20. – II) übtr., die Vollendung, Serv. Verg. georg. 2, 398.
cumque frequentem ~onem nulla suppleret adjectio, ad inopiam etiam diurni panis domus ‥ defecit
exhaustĭō, ōnis, f. , action dʼépuiser : Aug. Faust. 19, 5 || achèvement : Serv. Georg. 2, 398 || action de se débarrasser de : P. Nol. Ep. 24, 20.
Exhauriendi. Adhibetur a
Serv. ad
Virg. 2.
G. 398. Aspera tamen vox est (vel ipso fatente) si in carmine usurpetur.