exsensus
ex-sensus (exens-), a, um, adj.,
- void of feeling, senseless: mens, Naev. ap. Gell. 19, 7, 3.
ex-sēnsus, a, um, empfindungslos, sinnlos, dumm, Laev. fr. b. Gell. 19, 7, 3.
quum diu ~is et sine voce decubuisset
morbo crescente, triduo ~us [] et mutus jacuit : ~is NLA I 348
omnibus membris in corpore toto ~ibus
quedam ‥ multo tempore adeo pervalide infirmari consueverat ut quicumque illam vidisset insanam et ~em omnino crederet
animos ‥ / saxosos, stupidos, exsenses, inscios
fonde, ‥ demens, desipiens, ~is
exsēnsus, a, um, (ex, sensus), qui a perdu la raison : Læv. d. Gell. 19, 7, 3.
insensato. Unde
exsensam mentemdixit
Næviusapud
Gell. 19. 7. et
Non. 4. 345. sed non est imitandus.