exsecrator
exsē̆crātor (execr-), ōris, m. [exsecror],
- an execrator, detester (eccl. Lat.), Tert. Pud. 15; Aug. Ep. 166 fin.
exsecrātor, ōris, m. (exsecror), der Verwünscher, Verflucher, Eccl.
a banner , devotator, derogator, detestator, execrator, imprecator, maledicus
hii ‥ ~ores ‥ alios ‥ ad persequendum ‥ famulum Dei deposcebant
appetitor honesti, turpitudinis execrator
exsĕcrātŏr, ōris, m. , celui qui maudit, qui exècre : Tert. Pud. 15 ; Aug. Ep. 105, 17,
Tertull. Pudic. 15.
Exsecratorimpuritatis. Adde
Augustin. ep. 166.
sub fin.