exsibilo
exsibilo, to hiss out, hiss from the stage
ex-sībĭlo (exīb-), āvi, ātum, 1, v. a., to hiss out or forth.
- I In gen. (only post-Aug.): dirum quiddam, Sen. de Ira, 3, 4: nescio quid taetrum, Petr. 64, 5: confestim praesentiam nostram efflari exsibilarique jusserit, to be carried out by the wind, Ap. Met. 5, 10, 17.—
- B In partic., to hiss off an actor from the stage (class.): histrio exsibilatur et exploditur, Cic. Par. 3, 2, 26; Suet. Aug. 45 fin.
ex-sībilo, āvī, ātum, āre, I) hinaus-, auszischen, auspfeifen, bes. im Theater, um einem Schauspieler seine Mißbilligung zu bezeigen, griech. ἐκσυρίττω, Cic. parad. 3, 26. Suet. Aug. 45, 4 (wo exibilabatur). Apul. met. 5, 10. – II) hervorzischen, Stygios aestus fumanti ore, Sil. 6, 219: dirum quiddam, Sen. de ira 3, 4, 2: nescio quid taetrum, Petron. 64, 5.
See: exsibilare
exsībĭlō, (14) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 siffler, faire entendre un sifflement : labra dirum quiddam exsibilantia Sen. Ira 3, 4, 2, lèvres qui font entendre un affreux sifflement ¶ 2 prononcer avec un sifflement : Petr. 64, 5 ¶ 3 siffler, huer : Cic. Par. 26.
- 1. uitfluiten, uitjouwen;
- 2. (postklass.) sissend uiten [nescio quid taetrum].
ex-sībilō —, —, āre,
- to hiss out, hiss from the stage: histrio exsibilatur.