exsistentia
exsistentia (existentia), ae, f. (exsisto), das Bestehen, das Dasein, die Existenz, Chalcid. Tim. 25 D. u. 285. Iulian. bei Augustin. c. sec. resp. Iul. 5, 8 u.a. Eccl.
Deum super omnem ~iam ‥ credimus esse
nomine ~ie ‥ intelligitur quod habeat substantiale esse
~ie convenit quod habeat substantiale esse
puer natus et spiramen / trinus Deus paris tamen / existentiae
in rerum quoque ~ia est similiter vera vel falsa significatio
nominamus ‥ ‘aliud’ quod ‥ habet nec conceptionem nec ullam ~iam
ut per ~iam ejus in corpore adquirat ipsa anima sibi pure veritatis participationem
est igitur veritas sermonis vel opinionis de futuro presens assertio ~ie rei in futuro cum ~ia rei in futuro
in eternis et increatis rationibus contuebimur omnium rerum creatarum ~ias
potentia divina non habet arctationem et limitationem quantum ad actualem ~iam in pluribus et in infinitis
super existentiam earum [i. e. substantiarum spiritualium ] in loco
visio est exsistentis ut exsistens est et ut presens est videnti secundum suam ~iam et secundum hoc distinguitur visio ab intellectione abstractiva
simplex divina apprehensio facit ipsum apprehensum esse presens Deo, sed non secundum ~iam(
de existentia corporis et sanguinis Christi in Eucharistie sacramento
vir ‥ habens ‥ plus fraudis quam laudis, plus eminentie quam ~ie
quid aliud hoc queso nisi manifestam hypocrisis notam et simulatricis apparentie ubi non subest ~ie veritas
exsistentĭa (exist-), æ, f. , existence : Chalc. Tim. 25 D.