extenuatorius
extĕnŭātōrĭus, a, um, adj. [extenuo],
- attenuating (late Lat.): virtus, Theod. Prisc. de Diaet. 15.
extenuātōrius, a, um (extenuo), verdünnend, virtus, Th. Prisc. de diaet. 10.
lothos ‥ arbor est stiptica et mediocriter ~ia
[sulphur ] nascitur in moloida et lippata; virtus ei termantica et diaforetica et recorporativa et ~ia
extĕnŭātōrĭus, a, um, propre à diminuer, à affaiblir : Ps. Th. Prisc. Diæt. 10.