extenuatio
extenuatio, a lessening, diminution, extenuation
extĕnŭātĭo, ōnis, f. [extenuo], a thinning, rarefaction.
- I Lit.: vitium, Plin. 17, 26, 39, § 246; Sen. Q. N. 2, 57, 3.—
- II Trop., a lessening, diminution, extenuation, as a figure of speech, the Gr. μείωσις or ἐλάττωσις, Cic. de Or. 3, 53, 202; Quint. 9, 1, 28; 9, 2, 3.
extenuātio, ōnis, f. (extenuo), I) das Verdünnen, aëris, Sen. nat. qu. 2, 57, 2: vitium, das Auslichten, Plin. 17, 246. – II) als rhet. t. t., die Verkleinerung, griech. μείωσις (Ggstz. exaggeratio), Cic. de or. 3, 202.
tumentem hydropisim corporis ~one curavit
siccitas naturaliter attenuativa, quia, ‥ dum dominatur, consumit humiditatem, ‥ qua consumpta sequitur ~o
quod quidem in ~onem divini cultus et studii vergeret detrimentum
quot modis fit amplificatio vel ~o causae? duobus: ex impulsione vel ratiocinatione
defensor ~one ad minuendam causam
extĕnŭātĭō, ōnis, f. (extenuo), action de rendre mince, ténu, de diminuer : Plin. 17, 246 ; Sen. Nat. 2, 57, 3 || atténuation [rhét.]: Cic. de Or. 3, 202.
- 1. (postklass.) verdunning [aëris]; het ineenschrompelen;
- 2. (retor. t.t.) verkleining, litotes; ➤ distincte concisa brevitas et ~ (Cic.).
extenuatio , onis. f. et, v. extenuatus
See an image
See an image
extenuātiō ōnis, f
- extenuo, a lessening, diminution, extenuation(as a figure of speech).