exterminator
extermĭnātor, ōris, m. [extermino],
- an ejector, expeller, destroyer (eccl. Lat.), Hier. Ep. 108, 10 fin.; Vulg. 1 Cor. 10, 10.
exterminātor, ōris, m. (extermino), I) der Vertreiber, Verjager, Hieron. epist. 127, 1. Vulg. 1. Corinth. 10, 10. Isid. 10, 87. – II) der Ausrotter, populi iniqui, Augustin. serm. 107, 7.
~or,ut dræfere
~or, vastator,westend, ytend
possessiones abbatie ‥ ab ~oribus ‥ occupate sunt
rex exinde tyrannus effectus et proprii regni ~or
fraudulentus ~or ‥ scandala intolerabilia Cumbrensium ecclesie machinavit
[Lucifer ] dicitur Appollion [sc. Ἀπολλύων ] Grece, i. ~or Latine ‥ quia bona virtutum ‥ exterminare desiderat
tot linguis ‥ nomen ~oris exprimitur regis trucis, quot nomen regis salvatoris omnium in ligno crucis
[annus ] Anglie nocivus, Wallie ~or, terre sancte inimicus
cum ‥ vinea vindemiatores habeat omnes qui pretergrediuntur viam, ~orem aprum de silva singularemque ferum depascentem in ea [cf. ]Psalm. lxxix 14
extermĭnātŏr, ōris, m. (extermino), celui qui chasse, qui bannit : Hier. Ep. 127, 1 || exterminateur : Aug. Serm. 107, 7.
exterminator , oris. m. et, v. exterminatus
See an image
See an image