extollentia
extollentĭa, ae, f. [extollo],
- pride (late Lat.): oculorum, Vulg. Sirach, 23, 5.
extollentia, ae, f. (extollo), die Überhebung, der Stolz (Ggstz. humilitas), Cypr. de cath. eccl. unit. 21. Vulg. Sirach 23, 5 u. 26, 12. Augustin. serm. 26, 2 u. 112, 8.
potest ‥ ~ia naturalis dominii et inferioritas civilis dominii ex septem accipi
ad divine laudis ~iam augmentumque
elatio ‥ ~iam mentis significat
dum ~ia, filia superbiae, ‥ te pascit ‥
cor illius, ~ie peste minime vexante, famulabatur Domino in cordis timore
quicquid agitis ~ie est aut ire
hic arrogancia nostra confunditur, / hic extollencia nostra retunditur
ne forte opinio popularis regium animum ‥ estimaret inflari ~ia singularis fortune
felicis quidem si non aspirasset ad gradus sublimes, sed propter ~iam infelicitati subacti
extollentĭa, æ, f. (extollo), action dʼélever, fierté, orgueil : Vulg. Eccli. 23, 5.