extollo
extollo, to lift out, lift up, raise, elevate
he raised high the bloody sword
to extol someone to the sky
- I Lit.
- A In gen.: (venti) fluctus extollere certant, Enn. ap. Macr. S. 6, 2 (Ann. v. 425 ed. Vahl.): me in abietem, Att. ap. Non. 467, 19 (Rib. Trag. Rel. p. 188): onera in jumenta, Varr. R. R. 2, 10, 3: alte cruentum pugionem, Cic. Phil. 2, 12, 28: lumbos surgite atque extollite, (porgite atque exsorgite PHI) Plaut. Ep. 733: neve tu umquam in gremium extollas liberorum ex te genus, Enn. ap. Cic. Or. 46, 155 (Trag. v. 347 ed. Vahl.).— Absol.: quae sit scientia atque ars agricolarum quae circumcidat, amputet, erigat, extollat, adminiculetur, Cic. Fin. 5, 14, 39. —
- 2 In partic., to erect a building (ante and post-class.); without acc., to build, Dig. 8, 5, 5.—So trop.: parentes fabri liberūm sunt, ei fundamentum supstruont liberorum, extollunt, etc., Plaut. Most. 1, 2, 41 (124). —
- II Trop., to raise, elevate, exalt: ubi illa antiqua libertas, quae extollere jam caput debebat? Cic. Planc. 13, 33: fortunam (opp. deprimere), id. Pis. 18, 41 (v. deprimo): inferiores (opp. summittere se), id. Lael. 20, 72: aliquem ad caelum, to extol, id. Fam. 12, 25, 7: aliquem supra ceteros, Tac. A. 6, 8: summam famam sibi, Enn. ap. Isid. Differ. 218 (Trag. v. 28 ed. Vahl.): adolescentium animos praematuris honoribus ad superbiam, Tac. A. 4, 17: ne paterna nobilitas nepoti animos extolleret, Just. 1, 4, 4;Sen. de Ira, 1, 7: meritum alicujus verbis, Cic. Planc. 40, 95: nostram causam laudando, Auct. Her. 1, 5 fin.: aliquid in majus, Liv. 28, 31; Plin. Ep. 3, 11, 1: an mavis virtuperarier falso quam vero extolli? Plaut. Most. 1, 3, 21 (177): Hannibalis fortunam, to praise, Liv. 23, 43, 10: hostem verbis, id. 22, 25, 12: orationem amplificationibus, Quint. 12, 10, 62; cf.: humilia (stilo), id. 10, 4, 1: animos, Cic. Part. Or. 23, 81; Luc. 8, 345: animus remissione sic urgetur, ut se nequeat extollere, Cic. Tusc. 3, 23, 54: se supra modum, Quint. 11, 1, 16: vocem, to begin to speak, Vulg. Luc. 11, 27.—
- B To adorn, deck, beautify: (hortos) a Lucullo coeptos insigni magnificentia extollebat, Tac. A. 11, 1: Baiarum suarum piscinas, id. ib. 13, 21.—
- C To put off, defer (only anteclass.): res serias ex hoc die in alium diem, Plaut. Poen. 2, 52 (500): hoc malum in diem, id. Mil. 3, 2, 47 (859): nuptias hodie, Caecil. ap. Non. 297, 28.
➳ les formes du pf. sont communes avec effero || exsustulissent *Sen. Rhet. Contr. 1, 6, 4.
- 1. oprichten, op-, verheffen [caput; pugionem]; metaf. verheffen [alqm supra ceteros]; ➤ ii qui superiores sunt debent inferiores ~;
- 2. loven, prijzen, roemen [meritum alcis verbis; alqd oratione, laudibus; Hannibalis fortunam];
- 3. alqm of animum alcis iem. opbeuren, bemoedigen, iems. gevoel v. eigenwaarde verhogen [alqm secundā oratione];
- 4. (Tac.) animum alcis ad superbiam ~ iem. overmoedig maken;
- 5. se magis ~ naar het hogere streven;
- 6. (Plaut.) uitstellen [res serias ex hoc die in alium diem; nuptias].
起。舉揚。讚美。— in majus 言太殷。— lumbos 起來。— animum 自高。— se gloriando 自誇。— ex hoc die in alium diem 延日。— liberos 養兒女。
Suggest a Translation
See an image
- to lift out, lift up, raise, elevate: iacentem: caput: pugionem, Ta.: in gremium liberorum ex te genus, Enn. ap. C.: gurgite palmas, Pr.—Fig., to raise, exalt: novos, S.: opibus et honoribus extolli, Ta. — To raise, excite, elevate: animos: irā promptum animum, Ta.: hominem oratione, S.: se, to grow proud.—To extol, laud, praise: fortunam: Planci meritum verbis: Hannibalis fortunam, L. — To adorn, beautify: hortos, Ta.: piscinas, Ta.
-
…Atheniensium facta pro maxumis celebrantur. Ita eorum, qui fecere, virtus tanta habetur, quantum eam verbis potuere extollere praeclara ingenia. At populo Romano numquam ea copia fuit, quia prudentissumus quisque maxume negotiosus erat ingenium nemo sine…
Sallust, Catilina
-
…adeo more suo videbatur facere. Nam semper in civitate, quibus opes nullae sunt, bonis invident, malos extollunt, vetera odere, nova exoptant, odio suarum rerum mutari omnia student, turba atque seditionibus sine cura aluntur…
Sallust, Catilina
-
…sibi fecere eo modo minume posse putabant per licentiam insolescere animum humanum. Sed ea tempestate coepere se quisque magis extollere magisque ingenium in promptu habere. Nam regibus boni quam mali suspectiores sunt semperque iis aliena virtus formidulosa est .…
Sallust, Catilina
-
…quadam moderatione positam putabo. nunc venio ad illud extremum in quo dixisti, dum Planci in me meritum verbis extollerem, me arcem facere e cloaca lapidemque e sepulcro venerari pro deo ; neque enim mihi insidiarum periculum ullum neque…
Cicero, pro Plancio
-
…et alendarum quandam cultricem esse, quae sit scientia atque ars agricolarum, quae circumcidat, amputet, erigat, extollat, adminiculet, ut, quo natura ferat, eo possint ire, ut ipsae vites, si loqui possint…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…ferre non posse Vbinam ille mos, ubi illa aequitas iuris, ubi illa antiqua libertas quae malis oppressa civilibus extollere iam caput et aliquando recreata se erigere debebat equitum ego Romanorum in homines nobilissimos maledicta, publicanorum in Q .…
Cicero, pro Plancio
-
…loquimur, cum cupidos liberum aut in liberum loco dicimus, sed ut isti volunt neque tuom umquam in gremium extollas liberorum ex te genus, et idem namque Aesculapi liberorum. at ille alter in Chryse non solum cives ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…possit. animum vincere, iracundiam cohibere, victo temperare, adversarium nobilitate, ingenio, virtute praestantem non modo extollere iacentem sed etiam amplificare eius pristinam dignitatem, haec qui faciat, non ego eum cum summis viris comparo ,…
Cicero, pro Marcello
-
…se dedisset iis quorum animos a vestra auctoritate seiunctos esse arbitrabatur, nisi eos in caelum suis laudibus praeclarus auctor extolleret, nisi exercitum C. Caesaris in quo fallebat, sed eum nemo redarguebat nisi eum, inquam, exercitum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…, ipsis gloriosum. at quem ad modum me coarguerit homo acutus recordamini. Caesare interfecto inquit statim cruentum alte extollens Brutus pugionem Ciceronem nominatim exclamavit atque ei recuperatam libertatem est gratulatus. cur mihi potissimum quia sciebam vide ne illa…
Cicero, Philippicae