facunde
facunde, eloquently, persuasively
fācundē, adv.,
- eloquently, v. facundus fin.
fācundē, Adv. (facundus), leicht und gefällig, mit geläufiger Zunge, loqui, Plaut.: causari contra patrem, Afran. fr.: alloqui hostem, Liv.: multa f. explicare, Sen. rhet. – Compar., nemo facundius in contione populi laudatus, Fronto b. Parth. p. 221, 22 N. – Superl., facuadissime describere, Sen. suas. 2, 14: mundi naturam facundissime expromere, Val. Max. 3, 3. ext. 4: vitia facundissime accusare, Gell. 13, 8, 5.
lingua Latina ~issime et disertissime ‥ gratias egit domino pape
fācundē, (14) éloquemment : Pl. Trin. 380 ; Liv. 28, 18, 6 || -dius Fronto B. Parth. p. 221, 22 ; -issime Gell. 13, 8, 5.
fācundē
adv.
- facundus, eloquently, persuasively: adloqui, L.: casum miseratur, Ta.