Fadus
Fādus, ī, m.: a Rutulian, 9.344.
Faie, vel
Fée; vox efficta forte a
Nympha. Scholiastes Theocriti Idyll. 3. v. 11.
fari, fatus, etymon deducunt. Itali
Fataetiamnum dicunt, Occitani
Fades. De iis ita Arnobius lib. 1 :
Qui Faunos, qui Fatuas, civitatumque genios... reverentur.
Fadas, et
Hadas, has vocant Hispanici Fabularum, seu
Romanorum, Scriptores. Gervasius Tilleberiensis MS. de Otiis Imperial. decisione 3. cap. 88 :
Multi testantur,.. se vidisse Silvanos et Pæanes, quos Incubos nominant, Galli vero Dusios dicunt,... quosdam hujusmodi larvarum, quas Fadas nominant, amatores audivimus, etc.Cap. 94. dequodam equo mirabili :
Quid dicam, nescio, si verus equus fuit,... aut si Fadus erat, ut homines asserunt.Chron. Bertrandi Guescl. MS. :
Encore disoit-on, que c'étoit destinée, Et que le sans de quoy elle s'étoit sesoudée, Li venoit proprement par parolle de Fée.
de Lezignan, MS.
HincLe chasteau fut fait d'une Fée, Si comme il est par tout retrait.
Faerie, pro spectris. Guillelmus
Guiartin Hist. Francica MS. :
Plusieurs parlent de Guenart, Du Lou, de l'Asne, de Renart, De Faeries, et de songes, De fantosmes, et de mensonges.
VideMout ont Jason entr'auls loé, Bien dient tos qil est Faé.
fatam.