facunditas
fācundĭtas, ātis, f. [facundus],
- eloquence, Plaut. Truc. 2, 6, 13 (494).
fācunditās, ātis, f. (facundus), die Zungenfertigkeit, Plaut. truc. 494.
fācundĭtās, ātis, f. , c. facundia : Pl. Truc. 494.
Plaut. Truc. 2. 6. 13. Facile sibi
Facunditatemvirtus argutam invenit.