fallacitas
fallācĭtas, ātis, f. [fallax],
- deceit, artifice, = fallacia, Cassiod. Amic. 46, 2.
fallācitās, ātis, f. (fallax) = fallacia, Cassiod. de amic. 46, 2.
erade a lingua mea detrahendi consuetudinem, mentiendi ~atem [? l. facilitatem ], loquendi garulitatem, et omnes actus vanitatis meae
fallācĭtās, ātis, f. , c. fallacia : Ps. Cassiod. Amic. 46, 2.