fallaciloquus
fallaciloquus, speaking deceitfully, false
fallācĭlŏquus, a, um, adj. [fallaxloquor],
- speaking deceitfully or falsely: fallaciloquae malitiae, Att. ap. Cic. Fin. 4, 25, 68.
fallāciloquus, a, um (fallax u. loqui), betrügerisch redend, Acc. fr. b. Cic. de fin. 4, 68.
fallācĭlŏquus, a, um (fallax, loquor), qui trompe par des paroles, astucieux : Acc. d. Cic. Fin. 4, 68.
fallāciloquus
adj.
- fallax+4 LAC-, speaking deceitfully, false: malitiae, Att. ap. C.