fallaciter
fallaciter, deceitfully, falsely
fallācĭter, adv., v. fallax fin.
fallāciter, Adv. (fallax), mit Betrug, betrügerisch, ränkevoll, Cic. de off. 3, 68 u.a. – Superl., fallacissime adulteratur Indica murra, Plin. 12, 71.
sub tribus testibus ~iter perjurantibus
se ~iter fidem profitetur, veraciter salutem non habebit
quod tu imperite et ~iter ‥ denegasti
mentiris ‥ et falsum faris. ‥ quis docet te sic ~iter fari nisi diabolus malignus
cum ille tibi ~iter ridet, tu veraciter irride eum
quotiens illis ‥ ~iter ad decipiendum exteriora perlustras
quatinus hanc deliberacionem paci ecclesie ‥ non ~iter pernecessariam studeatis ‥ nunciare
mentitur quandoque, ~iter loquitur, exprobrat [ME: ]liзeð, gabbeð, upbreideð
damnabiliter et †fellaciter liberavit sectam suam Witcleff
fallācĭtĕr (14) (fallax), dʼune manière trompeuse : Cic. Off. 3, 68 || -cissime Cic. Har. 48.
fallaciter . adv. c. s. et, v. fallax
See an image
See an image
fallāciter adv.with sup.
- fallax, deceitfully, falsely: ne quid fallaciter (fiat): vobis se fallacissime venditare: omnia transit, O.