fari

fari [CL] 1 to speak (intr.); b (supine); cf. 2 fatus. c (pr. ppl. as sb.) speaker. d (w. de) to speak (of). te sine nam digne fari tua gratia nescit Bede CuthbV 36; 797 veritate non fante, malicia crescente Alcuin Ep. 122; plus quam fari norim Ord. Vit. IV 5 p. 189; cui nulla potentia fandi, / da licite fari Vinsauf PN 463; vix bene fatus erat H. Avr. Hugh 660; numquam ridebis nec faberis ore repleto Stans Puer 32 l. 22.  b mirabile fatu Aldh. VirgV 658; maligni ‥ spiritus ‥ †miserabili [v. l. miserabile] ~u animas impiorum diversis cruciatuum generibus torquebant Felix Guthl. 31 p. 104.  c laude mea Bachum majorem censeo; fanti / laudes excedit gloria tanta dei Neckam Poems 113.  d temerarium credo fari de ineffabili P. Blois Serm. 637C. 2 (trans.): a to utter (speech). b to tell, speak; c (w. indir. speech). a faris tam profundam Latinitatis loquelam Ælf. Bata 4. 27 p. 57.  b laudes sermone polito / fari sanctorum Aldh. VirgV 1072; viva nihil loquimur, responsum mortua famur Hwætberht Aen. 32 (Membranum) 4; c800 urget ‥ me ‥ affectus fari quod ‥ didici Alcuin Ep. 294; de vino et escarum dapibus multa fare non est opus Hugeb. Wynn. 6; quod fari sine merore fas non est Chr. Battle f. 35; potando gens hec garrula / vix cessat fari [v. l. loqui] frivola (De Wallia 134) Higd. I 38 p. 406; qui voluerunt et didicerunt dulcia fari Walt. Wimb. Scel. 120; de predicatoribus possem multa fari Peckham Def. Mend. 245; fantur Dei magnalia Ledrede Carm. 46. 11.  c de quo caelestis fatur sententia patris / quod ‥ Aldh. VirgV 310; negavit se esse nude prophetam procul fantem messiam ‥ sed ‥ messiam venisse Wycl. Ver. II 50.