farinaceus
fărīnācĕus, ἀλευρώδης, Gloss. Philox.
farīnāceus, a, um (farina), aus Dinkelmehl, panis, Ambros. in Luc. 6. no. 81. – neutr. pl. subst., farīnācea, ōrum, Mehlspeisen, Ps. Augustin. de vit. erem. c. 19.
~ius, -a, -um, i. ex farre factus, et farracum, -ci, i. puls ex farre facta
Tholomeus eciam in Centilogio suo ‥ docet quod accepcio ~ie, luna existente in Cancro, ‥ laudabilis erit
†grovel , ‥ ~ium
fărīnācĕus, a, um (farina), farineux : Gloss. Phil. || subst. n. pl., des farineux : Ps. Aug. Vita erem. 19.