farior
fārĭor, āri, v. dep. a. [for],
- to speak: NI TESTIMONIVM FARIATVR, Fragm. XII. Tab ap. Gell. 15, 13 fin.
fārior, ārī (viell. st. harior, vgl. fariolus = hariolus [s. d.], sagen, XII tabb. 8. fr. 22 (bei Gell. 15, 13, 11), wo Schöll fatiatur = fatetur liest; vgl. dessen Prolegg. p. 92 sqq.
fārĭor, ārī, dire : XII Tab. d. Gell. 15, 13, 11.