fartim
fartim, adv. [farcio],
- by stuffing or cramming; hence, closely, densely (post-class.): tectum omne fartim stipaverant, Ap. Met. 3, 2, 24; isicium fartim concisum, i. e. cut up fine as if for stuffing, id. ib. 2, 7, 5.
fartim, Adv. (farcio), gestopft, dicht, Lucil. 79. Auson. Mosell. 86 u. 113. Apul. met. 2, 7 u. 3, 2.
fartim (farcio), de manière à remplir, en bourrant : Lucil. Sat. 79 ; Apul. M. 2, 7 ; 3, 2.