feraliter
fērāliter, Adv. (feralis), tödlich, Augustin. serm. 216, 7. Fulg. myth. 3, 1.
pestifera ‥ lues ~iter insipienti populo incumbit, quae ‥ multitudinem ‥ sternit
regio vicinitasque circumjacens predis ac cedibus incendiisque ~iter profligata est
qui custodiam Vasconie suscepit, sed eam vastat et exterminat hostiliter et ~iter
[Tartari ] jam dominatui suo dimidium mundi ~iter subdiderunt
pugnatum est utrobique ~iter et actum est pro capite
Falcasius ‥ S. Albani ‥ villam totam †feranter [MS: feraliter ] spoliavit
quadraginta ‥ de majoribus illius ville decapitari precepit, et totidem ad villam de Brugges direxit carcerali custodie deputandis. quibus ~iter perpetratis ‥
therion Graeca, Latine fera, unde theriaca quia ~iter occidit
fērālĭtĕr (feralis 1), dʼune manière fatale : Fulg. Myth. 3, 1.
Contra Pisanos fremebant illico Feraliter, et dentibus frendebant, in Chronico Pisano apud Muratorium tom. 6. col. 105. Utitur etiam Petrus Damiani in Epistola a Mabillonio laudata tom. 4. Annal. Bened. pag. 577. et Fulgentius Mytholog. 3. 1.