ferriterus
ferriterus, ī, m., (ferrum u. tero), der Eisenreiber, scherzh. = der Gefesselte, Plaut. trin. 1022.
ferrĭtĕrus, ī, et ferrĭtrībāx, ācis, m. (ferrum, tero, τρίβω), usant le fer = esclave souvent enchaîné : Pl. Trin. 1021 ; Most. 356.
Plaut. Trin. 4. 3. 14.