festinanter
festinanter, hastily, speedily, quickly
festīnanter, adv.,
- hastily, speedily, v. festino fin. 1.
fēstīnanter, Adv. (festino), eilends, geschwind, übereilt (Ggstz. segniter), fest. mandere (Ggstz. ex commodo), v. Ochsen, Col.: revocare filium, Vell.: illud mihi a te nimium fest. dictum videtur, Cic. – Compar., iisdem omnibus etiam, si fieri potest, festinantius actis, Cels.: quos (fasces) festinantius victor reddiderat, quam sumpserat imperator, Col.: compositius cuncta quam festinantius agerent, Tac. – Superl., festinantissime respondere, Augustin. epist. 95, 9.
apes si occidunt hominem, ipsae quoque occidi debent ~er
accipe tuum calamum ‥ ~erque scribe
~ius quam potuit illo perrexit
in quantum poterit debet omnes querelas justo judicio terminare ~er
oportet igitur Joseph sanctissime / Egiptum petere festinantissime
exitacio ‥ Johannis ad concludendum ~er cum Johanne P.
festīnantĕr (14) (festino), à la hâte, avec précipitation : Cic. Fin. 5, 77 || -tius Tac. Ann. 15, 3 ; -tissime Aug. Ep. 95, 9.
festinanter . adv. c. et, v. festinatio
See an image
See an image
fēstīnanter adv.with comp.
- festinans, hastily, speedily, quickly: dictum: festinantius agere, Ta.