ficulneus

fīculneus, a, um (ficula), vom Feigenbaume, Feigen-, arbor, Col. u. Augustin.: lignum, Varro: folia, folium, Cels. u.a.: subst., fīculnea, ae, f., der Feigenbaum, Vulg. Ierem. 8, 13 u.a. Eccl.

ficulneus [CL] 1 of a fig-tree (in quots., w. ref. to Gen. iii 7). cum sua ‥ genitalia attendebat ‥ perizoma ~eum contexuisse perhibetur Pull. Sent. 753B; foliis ~eis ‥ pudenda texerunt T. Sutton Quodl. 619. 2 (as sb. m. or f.) fig-tree (also fig.); b (w. ref. to Matth. xxi 19, Mark xi 12–14, 20); c (w. ref. to Luke xiii 6–9). florulenta caricarum ~ea Aldh. Met. 2 p. 68; carica fructus de ~ea nuncupatur Id. PR 114; ~a, arbor fici Osb. Glouc. Deriv. 244; a fige tre, ficus, ~ea, ~eus CathA.  b a801 spes est in vinea florente, non in ~ea arescente Alcuin Ep. 192; maledicit Christus ~ee non habenti fructum Ad. Dore Pictor 159; ut ‥ ipsa ~ee illius maledicte folia statim sint arefacta J. Ford Serm. 45. 6; maledixit ~ee ne faceret aliis fructum Ockham Pol. I 39.  c hoc esse fructum in ~ea quaerere et non invenire Bede Luke 504; donavit michi Deus spacium ad fructificandum, non ‥ post tres annos ‥ me tamquam ~eam sterilem excidendo Uhtred Medit. 198; 1426 nos ‥ ad hanc nostre culture ~eam personaliter accedimus, quatenus videamus si arbores vestrarum fraternitatum in ea crescentes ‥ florem referant Amund. I 212. 3 (as sb. n.) fig-orchard. ~eum est locus ubi crescunt ficeus (sic) CathA.

fīculnĕus, (14) a, um (ficula), de figuier : Cato Agr. 31 ; 101 ; Varro R. 3, 16, 37 || -culnus, a, um, Hor. S. 1, 8, 1 || subst. f. , -nĕa, æ, figuier : Vulg. Luc. 13, 7.

ficulneus vel ficulnus, a, um. adj.
無花果樹者。

Suggest a Translation
See an image