filicones
filicones (al. ‡ felicones), mali et nullius usus, a felice dicti, Paul. ex Fest. p. 86, 10 Müll. N. cr.
filicōnēs od. felicōnēs (filix, felix), Unkraut von Menschen, Nichtsnutze, Paul. ex Fest. 86, 10 (vgl. filix aus Petron. 45, 9).
fĭlĭcōnēs (fĕlĭc-), um, m. (filix), bons à rien : Pl. d. P. Fest. 86, 10.