filicatus
filicatus, adorned with fern
fĭlĭcātus (felic-), a, um, adj. [filix],
- adorned with fern: paterae, i. e. on which fern-leaves are engraved, Cic. Par. 1, 2, 11; so, lances, id. Att. 6, 1, 13.
fīlicātus od. felicātus, a, um (filix, felix), mit Farnkraut geschmückt, farnkrautumrändert, von Gefäßen, an deren Rändern Schnitzwerk od. halberhabene Arbeit in Gestalt von Farnkrautblättern angebracht ist, paterae fel., Cic. parad. 1, 11 (vgl. Paul. ex Fest. 86, 5): lances fel., Cic. ad Att. 6, 1, 13.
~a opera, celata, i. de filice facta
~us, celatus, sculptus
afficiuntur saepissime partitiones et muta symbola plurimis inscicionibus. ‥ induxit novitatis studium omnes quas suscipere symbola vel praeterea excogitari possunt. imbricata, ~a, flexuosa, etc.
fĭlĭcātus (fĕlĭc-), a, um (filix), orné de figures ressemblant à la fougère : Cic. Att. 6, 1, 13 ; Par. 11.
filicātus
adj.
- filix, adorned with fern: paterae, i. e. with engraved fern-leaves: lances.