fistulosus
fistŭlōsus, a, um, adj. [fistula].
- Pipeshaped, full of holes, porous (post-Aug.): terra bibula et pumicis vice fistulosa, Plin. 18, 11, 29, § 110; so, terra, id. 17, 5, 3, § 34: telum culicis sorbendo fistulosum, hollow, id. 11, 2, 1, § 3: aculeus, id. 11, 37, 65, § 173: lapis, porous, id. 36, 23, 53, § 174: densitas spongiae, id. 27, 8, 45, § 69: caseus, Col. 7, 8, 5.—
- II Having fistulas, fistulous: cancer, Cato R. R. 157, 3.
fistulōsus, a, um (fistula), I) voll Röhren od. Löcher, löcherig, porös, intervenia terrae, Vitr.: saxa, Sen.: terra, lapis, Plin.: caseus, Käse, der Augen hat, Col.: spongea, Plin. – als mediz. t. t., fistulös, cancer, Cato r. r. 157, 3. – II) mit einer Röhre versehen, telum culicis, Plin.: aculeus, Plin.
urinarii meatus, candidi, ~i, ac tensiles
quod fistulosum est, dic, queso, qualiter / acumen habeat et pugnat acriter; / nam mucronatum est et cavum pariter / quod cutem terebrat vix visibiliter
is effectus ~us ad extrema fere deductus est
os ~um non curatur quo[u ]sque totum auferatur
fistŭlōsus, (16) a, um (fistula), qui forme un tuyau, creux, poreux, fistuleux : Cato Agr. 157, 3 ; Plin. 11, 173 || caseus Col. Rust. 7, 8, 5, fromage qui a des yeux || lapis Plin. 36, 174, pierre poreuse.
- 1. poreus;
- 2. van een pijp voorzien;
- 3. (med.) vol fistels, fistuleus.