fleo
fleo, to weep, cry, shed tears, lament, wail
BWL
I lament the loss of my brother
Frieze-Dennison Vergil
Could not find flevissem in Logeion dictionaries.
flevissem Verb: pluperfect active subjunctive 1st singular of fleo
- I Neutr.
- A Lit., to weep, cry, shed tears (syn.: ploro, lugeo, lacrimo): maerentes, flentes, lacrimantes, commiserantes, Enn. ap. Diom. p. 442 P. (Ann. 107 ed. Vahl.): fleo, quia dijungimur, Plaut. Mil. 4, 8, 18 (1328): quin fles, id. Ps. 1, 1, 73 (75): nimium haec flet, id. Mil. 4, 8, 14 (1324): ne fle, mulier! id. Ep. 4, 2, 31 (600): quid fles, Asterie? Hor. C. 3, 7, 1: ille me complexus atque osculans flere prohibebat, Cic. Rep. 6, 14 fin.: haec cum pluribus verbis flens a Caesare peteret, Caes. B. G. 1, 20, 5; cf. id. ib. 7, 26, 3; id. B. C. 1, 76, 1; 3, 98, 2: deceptus quoniam flevit et ipse, deus, Prop. 2, 16 (3, 8), 54: felix qui potuit praesenti flere puellae, before, in the presence of, Prop. 1, 12, 15; cf. Tib. 1, 10, 64: o multa fleturum caput! Hor. Epod. 5, 74: lapides mehercule omnes flere et lamentari coëgisses, Cic. de Or. 1, 57, 245.—Pass. impers.: ad sepulcrum venimus: in ignem posita est: fletur, Ter. And. 129: minus est, quod flendum meo nomine quam quod gaudendum illius est, Quint. 6 praef. § 8; so id. 6, 2, 3; 11, 1, 52.—
- B Transf. *
- 1 Of horses, to neigh: equorum greges comperit ubertim flere, Suet. Caes. 81.—
- 2 Of things, to drop, trickle (ante- and post-class.): uberibus flent omnia guttis, Lucr. 1, 349: flevit in templis ebur, Sen. Thyest. 702: imber, Prud. Cath. 5, 24.
- II Act., to weep for, bewail, lament, a person or thing; to sing mournfully (mostly poet. and in post-Aug. prose; once in Cic.): He. Ne fle. Er. Egone illum non fleam? egone non defleam Talem adolescentem? Plaut. Capt. 1, 2, 36 (145): unicum (filium) mater, Cat. 39, 5: parentes Troĭlon, Hor. C. 2, 9, 17: Gygen, id. ib. 3, 7, 1; amissas amicitias, Cat. 96, 4: * Pisonem eis verbis flens meum casum vexavit, Cic. Sest. 28, 60: filii necem, Tac. A. 6, 10; 2, 71: suam vicem, Curt. 10, 5, 21: servitutem tristem, Phaedr. 1, 2, 6: amissum conjugem, Just. 28, 4, 4: fidem mutatosque deos, Hor. C. 1, 5, 6: moechos arrogantes, id. ib. 1, 25, 10: catellam raptam sibi, id. Ep. 1, 17, 56: amorem testudine, id. Epod. 14, 11: feralia carmina, to sing, Col. poët. 10, 350: virum, Sen. Contr. 2, 11, 1: amissum fratrem, id. ib. 4, 29, 8: adlatum ad se Pompeii caput, id. ib. 10, 32, 1.—In part. perf.: multum fleti ad superos, bewailed, lamented, Verg. A. 6, 481; Stat. Th. 4, 103.—
- β With object-clause: agmina septem Flebis in aeterno surda jacere situ, Prop. 1, 7, 18; Val. Fl. 1, 633.
- —Hence, flē-tus, a, um, P. a., weeping: mater fleta et lacrimosa, Ap. Met. 7, 27, 6 (but in Lucr. 2, 631 the correct read. is sanguinolenti).
➳ pf. sync. flesti Ov. H. 5, 43 ; flerunt Virg. G. 4, 461 ; flesset Stat. S. 2, 1, 145 ; flesse Liv. 30, 44, 7.
- 1. huilen, wenen; ➤ alqd flens ab alqo petere; quid fles, Asterie?;
- 2. (Lucr.) (v. niet-lev.) druppelen, druipen; II. tr. huilen om, bewenen, betreuren [amissum fratrem; filii necem; casum rei publicae; inultos dolores].
哭。涕泣。— eum 爲彼哭。Flevit eum mortuum 哭其死。
Suggest a Translation
See an image
- FLA-, to weep, cry, shed tears, lament, wail: quid possum aliud nisi flere: ab eis flens petivit, with tears: multa fleturum caput!H.: Flebit, shall smart for it, H.: de filii morte: ob nostras (vias), Tb.: ab insidiis, Pr.: Troilon, bewail, H.: servitutem, Ph.: amorem testudine, H.: me discedere, V.: flemus, ni nos (lex) divideret (i. e. ne), Pr.: multum fleti ad superos, lamented, V.: Graecia flenda, O.
-
…sua voluntate factum ; qua ex re futurum uti totius Galliae animi a se averterentur. Haec cum pluribus verbis flens a Caesare peteret, Caesar eius dextram prendit ; consolatus rogat finem orandi faciat ; tanti eius apud se gratiam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…circumdederunt, ne qua spes in fuga relinqueretur. Eo mulieres imposuerunt, quae ad proelium proficiscentes milites passis manibus flentes implorabant ne se in servitutem Romanis traderent. Caesar singulis legionibus singulos legatos et quaestorem praefecit, uti eos testes…
Julius Caesar, Gallic War
-
…adducti legatos de deditione ad eum miserunt. Qui cum eum in itinere convenissent seque ad pedes proiecissent suppliciterque locuti flentes pacem petissent, atque eos in eo loco quo tum essent suum adventum expectare iussisset, paruerunt. Eo postquam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…petieruntque uti sibi secreto in occulto de sua omniumque salute cum eo agere liceret. Ea re impetrata sese omnes flentes Caesari ad pedes proiecerunt non minus se id contendere et laborare ne ea quae dixissent enuntiarentur quam uti ea quae…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, non augure doctus ; vidi ego me quaeso teste negare potes vidi ego te toto vinctum languescere collo et flere iniectis, Galle, diu manibus, et cupere optatis animam deponere labris, et quae deinde meus celat ,…
Propertius, Elegies
-
…et frigida saxa, Galle, neque expertos semper adire lacus quae miser ignotis error perpessus in oris Herculis indomito fleverat Ascanio. namque ferunt olim Pagasae navalibus Argon egressam longe Phasidos isse viam, et iam praeteritis labentem Athamantidos undis…
Propertius, Elegies
-
…. Ergo omnes magno circum clamore fremebant, praecipue pius Aeneas. Tum iussa Sibyllae, haud mora, festinant flentes, aramque sepulchri congerere arboribus caeloque educere certant. Itur in antiquam silvam, stabula alta ferarum ; procumbunt piceae…
Vergil, Aeneid
-
…amor nunc primum longas solus cognoscere noctes cogor et ipse meis auribus esse gravis. felix, qui potuit praesenti flere puellae ; non nihil aspersis gaudet Amor lacrimis aut si despectus potuit mutare calores, sunt quoque translato gaudia servitio…
Propertius, Elegies
-
…variare lapillis, ut formosa novo quae parat ire viro. at non sic Ithaci degressu mota Calypso desertis olim fleverat aequoribus multos illa dies incomptis maesta capillis sederat, iniusto multa locuta salo, et quamvis numquam post haec visura…
Propertius, Elegies
-
…Aeneas extemplo avidusque refringit cunctantem, et vatis portat sub tecta Sibyllae. Nec minus interea Misenum in litore Teucri flebant, et cineri ingrato suprema ferebant. Principio pinguem taedis et robore secto ingentem struxere pyram, cui frondibus atris…
Vergil, Aeneid