flictus
flictus, a striking, clashing
flīctus, ūs, m.: a striking, dashing, collision, stroke, 9.667. (flīgō)
flictus, ūs, m. [fligo],
- a striking, dashing together, collision (poet.): armamentūm stridor, flictus navium, Pac. ap. Serv. Verg. A. 9, 667 (Trag. Rel. v. 335 ed. Rib.): tum scuta cavaeque Dant sonitum flictu galeae, Verg. l. l.; Sil. 9, 322.
flīctus, ūs, m. (fligo), das Anschlagen, Zusammenschlagen, navium, Pacuv. tr. 335: cavae dant sonitum flictu galeae, Verg. Aen. 9, 667; vgl. Sil. 9, 322: flictu sonantia rostra, Sil. 14, 558.
flīctŭs, (16) ūs, m. (fligo), choc, heurt : Virg. En. 9, 667.
(flīctus ūs), m
- 1 FLAG-, a striking, clashing, —Only abl: scuta Dant sonitum flictu, V.