flo
flo, to blow
- I Neutr., to blow (class.; cf.: spiro, halo): belle nobis flavit ab Epiro lenissimus ventus, Cic. Att. 7, 2, 1: corus ventus in his locis flare consuevit, Caes. B. G. 5, 7, 3; id. B. C. 3, 25, 1; 3, 26 fin.; Quint. 12, 10, 67; Ov. M. 7, 664: Etesiae contra fluvium flantes, Lucr. 6, 717: quinam flaturi sint venti, Plin. 3, 9, 14, § 94: inflexo Berecynthia tibia cornu Flabit, will blow, sound, Ov. F. 4, 181.—Prov.: simul flare sorbereque haud factu facile'st: ego hic esse et illic simitu hau potui, i. e. to do two opposite things at once, as we say, to blow hot and cold with the same breath, Plaut. Most. 3, 2, 104 (793).—
- II Act., to blow, blow at, blow out, blow up, or blow away (mostly poet. and in post-Aug. prose; not in Cic.).
- A Lit.: hieme anima, quae flatur, omnium apparet, which is emitted, Varr. L. L. 6, § 9 Müll.: Chimaera Ore foras acrem flaret de corpore flammam. Lucr. 5, 906: pulvis vento flatus, Auct. B. Afr. 52, 4: tibia flatur, is blown, Ov. F. 4, 341: Phrygius lapis flatur follibus, donec rubescat, is blown upon, Plin. 36, 19, 36, § 143.—
- 2 Transf., to cast or coin metals by blowing: aes antiquissimum, quod est flatum, pecore est notatum, Varr. R. R. 2, 1, 9: flata signataque pecunia, Gell. 2, 10, 3.—Hence, the directors of the mint were called triumviri auro argento aeri flando feriundo (abbrev. III. VIRI A. A. A. F. F.), Inscr. Orell. 569; v. ferio.—
- B Trop.: omisso magna semper flandi tumore, of high-flown, bombastic talk, Quint. 12, 6, 5: spernere succina, flare rosas, Fulva monilia respuere, qs. to blow away, i. e. to despise, Prud. στεφ. 3, 21.
- 1. (preklass.; poët.) uitblazen, (vuur) spuwen [acrem flammam (v.d. Chimaera)]; ➤ anima quae flatur adem die uitgeademd wordt;
- 2. (poët.) blazen (op) (de fluit) [tibiam];
- 3. met een blaasbalg (metalen) doen smelten, (brons) gieten, (munten) slaan [argentum; aes; nummos]; ➤ flata signataque pecunia.
吹。風吹。— nummos 鑄錢。— simul et sorbere —時吹吸。Flatur tibia 有人吹笛。
Suggest a Translation
See an image
- FLA-, to blow: belle nobis Flavit ab Epiro ventus: scintillam flando accendere, L.: inflexo tibia cornu Flabit, sound, O.: classica, Pr.: tibia flatur, is blown, O.—To coin, mould, cast: ratio flandae pecuniae.
-
…haec in Graecorum gymnasiis nata consuetudo videtur, in quibus isti liberi et concessi sunt amores. bene ergo Ennius Fla giti princi pium est nudare i nter civis co rpora. qui ut sint, quod fieri posse video ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…illi omnium rerum copia abundarent ; cotidie enim magnus undique navium numerus conveniebat, quae commeatum supportarent, neque ullus flare ventus poterat quin aliqua ex parte secundum cursum haberent. ipse autem consumptis omnibus longe lateque frumentis summis erat in…
Julius Caesar, Civil War
-
…, sua sponte, quo impellimus, inclinant atque propendent, accipio quod datur et ad id, unde aliquis flatus ostenditur, vela do ; sin est integer quietusque iudex, plus est operis ; sunt enim omnia dicendo excitanda…
Cicero, de Oratore
-
…neque Brundisio naves legionesque ad Caesarem veniebant. ac nonnullae eius rei praetermissae occasiones Caesari videbantur, quod certi saepe flaverant venti, quibus necessario committendum existimabat. quantoque eius amplius processerat temporis, tanto erant alacriores ad custodias, qui…
Julius Caesar, Civil War
-
…quadam regi legis et administrari. quid ergo haec quaestio sola ita gubernatur quid M. Plaetori et C. Flamini inter sicarios, quid C. Orchivi peculatus, quid mea de pecuniis repetundis, quid C. Aquili apud…
Cicero, pro Cluentio
-
…XXV in eo loco commoratus, quod Carus ventus navigationem impediebat, qui magnam partem omnis temporis in his locis flare consuevit, dabat operam ut in officio Dumnorigem contineret, nihilo tamen setius omnia eius consilia cognosceret. Tandem idoneam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quo confecto nulla reliqua cura, nulla sollicitudo futura sit quam me delectat Theramenes quam elato animo est etsi enim flemus, cum legimus, tamen non miserabiliter vir clarus emoritur qui cum coniectus in carcerem triginta iussu tyrannorum venenum ut…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…leviusque tempestatis quam classis periculum aestimaverunt. quo simulatque intro est itum, incredibili felicitate auster, qui per biduum flaverat, in Africum se vertit. Hic subitam commutationem fortunae videre licuit. qui modo sibi timuerant, hos tutissimus…
Julius Caesar, Civil War
-
…. CICERO ATTICO SAL. Brundisium venimus vii Kalend. Decembr. usi tua felicitate navigandi ; ita belle nobis flavit ab Epiro lenissimus Onchesmites. hunc σπονδειάζοντα si cui voles τῶν νεωτέρων pro tuo vendito. valetudo tua me valde…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…, fingi curatio potuit quae non esset attributa atque discripta quod genus imperi aut quae provincia, quae ratio aut flandae aut conflandae pecuniae non reperiebatur quae regio orave terrarum erat latior in qua non regnum aliquod statueretur quis autem rex…
Cicero, pro Sestio