fonticulus
fonticulus, a little spring
fontĭcŭlus, i, m. dim. [fons],
- a little spring or fountain (very rare), Hor. S. 1, 1, 56: exsiliente dulci fonticulo, Plin. 31, 10, 46, § 107.
fonticulus, ī, m. (Demin. v. fons), die kleine Quelle, der kleine Brunnen, Hor., Plin. ep., Vitr., Col. u.a.
haec ‥ paulo brevius collegi quatenus in parvo facilius quam inter multa quod quaeritur inveniatur ‥ et de ~o gratius quam de fluvio bibatur
apud Wellas, villam ‥ pro copia ~orum ibi ebulliencium ita dictam
ubi ~i per occultas fistulas aquas ex humano ingenio ‥ calefactas ‥ emanant
quod ‥ in arido et arenoso loco aque ~us apparuerit
municipiolum ‥ quod ex ~is ebullientibus appellatum est Fontes
~i ‥ puri et vividi emanabant
Tamensis fluvius famosus, qui citra urbem ad lxxx miliaria ~o fusus
invenit puellam ‥ sedentem secus torrentem cujusdam ~i prope cilium ‥ silve decurrentis
defluebat humor virosus et putridus per pustulas et ~os ‥ quoddam ulcus, ad modum fonticuli ‥ oriebatur
non ex Galfridi Monemutensis ~o censeatur exortum
pectoris ‥ in ‥ fundo ~i erat quedam deorsum defluens spelunca profundi
non enim valeo ‥ ab angusti pectoris exsiccato ~o tam spaciosam derivare abissum
fontĭcŭlus, (14) ī, m. , dim. de fons, petite source, ruisseau : Hor. S. 1, 1, 56 ; Plin. 31, 107.
fonticulus ī, m dim.
- fons, a little spring, H.