fontaneus
fontānĕus, a, um, adj. [fons],
- of or from a spring, from the fountain-head: scaturigo, Sol. 37 fin.: defluvia, id. 4, 4.
fontāneus, a, um (fons), aus (von) od. an der Quelle, defluvia, Solin. 4. § 4: scaturigo, Solin. 37, 24. Isid. orig. 16, 13, 9: pars, Gromat. vet. 331, 12.
carices ~ee erant illis in pulmentaria(
fontānĕus, a, um (fons), de source, de fontaine : Isid. Orig. 16, 13, 9.
fontaneus , a, um. adj. et, v. fontanus
See an image
See an image