formicatio
formīcātĭo, ōnis, f. [formico],
- an irritation of the skin resembling the crawling of ants, produced by pustules; Gr. μυρμηκία: corporum, Plin. 28, 7, 20, § 71; Cael. Aur. Tard. 5, 1, 2: eorum articulorum, qui tanguntur, id. ib. 5, 2, 30.
formīcātio, ōnis, f. (formico), das Ameisenlaufen, das durch Wärzchen erzeute Hautkribbeln, Hautjucken, griech. μυρμηκιασμός, corporum formicationes, Plin. 28, 71. Cael. Aur. de morb. chron. 5, 1, 2: verendorum formicationes, Plin. 30, 72: formicatio eorum articulorum, qui tanguntur, Cael. Aur. de morb. chron. 5, 2, 30.
~ones sub cute sentiuntur in aliquibus locis ac si urtice fricarentur
formīcātĭō, ōnis, f. (formica), fourmillement, démangeaison : Plin. 28, 71.
Puella flexis genibus salutationem beatæ Virginis frequenter repetens, Formicationes quasdam in brachio sentiebat.Idem scriptor supra pag. 651. col. 2 :
Quasi graves formicarum puncturasappellat.