formidolosus
formīdolōsus (formīdulōsus), a, um (2. formido), I) neutr. sich grausend, scheuend, scheu, Ter. u.a.: v. Tieren, equus fiet formidolosus et contumax, Sen.: boves ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi, Col. – m. folg. Genet., formidolosior hostium, noch scheuer (furchtsamer) vor dem Feind, Tac. ann. 1, 62. – II) act. Grausen (Furcht) erregend, grausenhaft, grausig, furchtbar, Cic., Sall. u.a.: bellum formidolosissimum, Cic.
terribula, ~a
fuit in Mercia ‥ regionibus finitimis ~us rex nomine Offa
~is,forhtigendum
tanto ~ior erit quisque hostis
incendii fortuna importuna tanto ~ior erat quo jactura major ‥ imminebat
quod cum factum fuerit, nichil remanebit ~um, nec omnino metuenda erit ulla temptatio
~orum [gl.: ] more luctatorum palestram certaminis horrueruntforhtra , timidorum
securus erit in futuro qui nunc bene ~us et sua sedulus errata per paenitentiam curat
non debet venator ~us [AS: ] esseforhtfull
fugiunt utpote ~i
Dominus mulieri Chananee respondere noluit. simile in Deuteronomio et Judicum, ut ~i et timidi reverterentur
prout desides et ~i promeruerunt
formīdŏlōsus (11) (-dŭlōsus), a, um, ¶ 1 peureux, craintif : Ter. Eun. 756 ; ombrageux [en parl. du cheval] Sen. Clem. 1, 16, 4 ¶ 2 effrayant, terrible, affreux : Cic. Verr. 2, 5, 1 ; Clu. 7 ; Pis. 58 || -ior Tac. Ann. 1, 62 ; -issimus Cic. Pis. 58.
- 1. bang makend, vreeswekkend, huiveringwekkend [bellum];
- 2. (pre- en postklass.) angstig, bang, schuw (voor: gen.) [equus schichtig; hostium].