formico
formīco, āre, v. n. [formica]. *
- To creep or crawl like ants: venarum inaequali aut formicante percussu, Plin. 7, 51, 52, § 171.— *
- II To feel like the creeping of ants, μυρμηκίζω: donec formicet cutis, Plin. 30, 13, 41, § 120.
formīco, āre (formica), griech. μυρμηκίζω, I) v. der Haut = jucken, als wenn Ameisen darauf herumliefen, kribbeln, Plin. 30, 120. – II) v. Pulse, geschwind-, aber dabei schwach schlagen, formicans percussus venarum, Plin. 7, 171.
See: formicare
formīcō, āre (formica), intr., démanger : Plin. 30, 120 || venarum formicans percussus Plin. 7, 171, pouls formicant [faible et fréquent], v. formicabilis.
- 1. (v.d. huid) kriebelen, jeuken;
- 2. (v.d. pols) onregelmatig zijn.