formus

formus, a, um, adj. [ferv-veo; Sanscr. ghar-mas, glow, warmth; Gr. θερμός, θέρος; Lat. ferveo, fornus, fornax; O. H. Germ. waram; Engl. warm, Curt. Gr. Etym. p. 485],

• warm (ante-class.): forma significat modo faciem cujusque rei, modo calida, ut, cum exta, quae dantur, deforma appellantur, Paul. ex Fest. p. 83 Müll.; cf.: forcipes dicuntur, quod his forma, id est calida capiuntur, ib. p. 84: ‡ formucales (Scal. ‡ formucapes) forcipes dictae, quod forma capiant, id est ferventia, ib. p. 91.

formus, a, um (vgl. for-nax, for-nus); verwandt mit fer-veo, θερ-μός, warm, Paul. ex Fest. 83, 11; 84, 3; 91, 13. Plac. gloss. V, 22, 3. Non. 531, 28 (wo zu lesen a formo).

1 formus v. firmus

2 formus [CL] , warm, hot. b (as sb. n.) iron hot from furnace. ~um enim dixerunt antiqui calidum Alcuin Orth. 2335.  b forcipes eo quod ~um capiunt, quae sunt fabrorum Ib; hoc ~um, -i, i. calida massa ferri sicut extrahitur ab igne; unde formidus, -a, -um, i. calidus, et plur. hii formicales, -ium, i. forcipes fabrorum, quibus forma, i. calida, de fornace educuntur Osb. Glouc. Deriv. 216 (cf. ib. 242: ~um, calida †ferri mur [MS: forma ferri] sicut ab igne trahitur. ‥ formicales, forcipes fabrorum que ~a, i. calida, de fornace educunt).

formus, a, um (θερμός, éol. φερμός), chaud : P. Fest. 83, 11.