formosulus
formōsŭlus, a, um, adj. dim. [formosus],
- pretty (ante- and post-class.): uxor, Varr. ap. Non. 27, 5: formosulus tuus, Hier. Ep. 117, 10: formosuli nostri, id. ap. Jovin. 2, 14.
fōrmōsulus (fōrmōnsulus), a, um (Demin. v. formosus), gar wohlgestaltet, gar wohlgebildet, uxor, Varro sat. Men. 176: iste formosulus tuus, Hieron. epist. 117, 10: formosuli nostri et torosuli, Hieron. in Iovin. 2, 14.
fōrmōsŭlus, a, um (formosus), assez bien fait : Varro Men. 176 || subst. m. , élégant, petit maître : Hier. Ep. 117, 10.