fornico
fornico, āre u. fornicor, ārī (fornix), huren, Eccl.
fornĭcō, āre, et fornĭcor, ārī, intr., forniquer : Tert. Pud. 22 || [fig.] se donner à la corruption, c.-à-d. à lʼidolâtrie : Hier. Ep. 29, 6, 3.
- 1. ontucht of overspel plegen; hoerenlopen;
- 2. ongelovig zijn; ontrouw zijn (jegens: ab).