About
Menu

fornicare

fornicare, ~ari [LL] , to fornicate, commit fornication. b to sin. c (pr. ppl. as sb.) fornicator. si quis ~averit cum virgine, j anno peniteat; si cum marita, iiij annos. ‥ qui cum pecude ~at x annos ut peniteret judicavit. ‥ si masculus cum masculo ~averit x annos peniteat. ‥ pueri qui ~antur inter se ipsos ‥ vapulentur. mulier cum muliere ~ando iij annos peniteat Theod. Pen. I 2. 1, 2, 5, 11, 12; 747 Osredum ‥ spiritus luxoriae ~antem et ‥ virgines stuprantem ‥ agitavit Bonif. Ep. 73 p. 153; GAS 589 (v. definire 4a); Alex. Cant. Mir. 22 (v. diuscule); Ib. 30 (v. etenim c); qui ~atur in corpus suum peccat J. Sal. Pol. 505A; quia comperit eam ~atam cum Lanfredo, ‥ duobus cultris perimitur R. Niger Chr. II 139; c1236 ponamus ‥ quod aliquis ‥ semper consueverit mentiri ‥ vel ~ari ‥ Gros. Ep. 72* p. 225; 1276 (v. affidare 6a); Marie Magdalene turpiter ~anti Spec. Incl. 2. 1.  b 747 [gentes] Hispaniae et Provinciae et Burgundiorum ‥ a Deo recedentes ~atae sunt Bonif. Ep. 73 p. 151; perdidisti omnes qui ~antur abs te V. Chris. Marky. 4; licet anima ‥ ~etur [ME: forhore hire] cum diabolo sub mortali peccato AncrR 155.  c exhibe te Joannem incestuosis, Jehu et Matathiam apostatis, ~antibus Phineem P. Blois Ep. 15. 54A.

Saved

Recent