fragmen
fragmen, a broken piece, fragment
Frieze-Dennison Vergil
frāgmen, inis, n.: a fracture; a piece broken off, fragment, 9.569. (frangō)
fragmen, ĭnis, n. [FRAG, frango]. *
- A fracture: percussit subito deceptum fragmine pectus, Val. Fl. 3, 477.—
- II Mostly in plur.: fragmina, um, pieces broken off, fragments, ruins, wreck (poet. and in post-Aug. prose for the class. fragmenta).
- α Plur.: silvarum, Lucr. 1, 284; 5, 1284: remorum, Verg. A. 10, 306: mucronis, id. ib. 12, 741: navigii, Ov. M. 11, 561; cf. ratis, id. ib. 14, 563: adjacebant fragmina telorum equorumque artus, Tac. A. 1, 61: subselliorum, Suet. Ner. 26: panis, crumbs, id. Claud. 18: favorum, quae in sacco remanserunt, Col. 9, 15 fin.—Absol. of bits of wood, chips: taedas et fragmina poni Imperat, Ov. M. 8, 459.—
- β Sing.: Ilioneus saxo atque ingenti fragmine montis Lucetium sternit, fragment of a mountain, piece of rock, Verg. A. 9, 569; 10, 698; Vulg. Judic. 9, 53 al.
frāgmen, inis, n. (frango), I) das Brechen, der Bruch, Sil. 1, 372. Val. Flacc. 3, 477: radii, die Strahlenbrechung, Chalcid. Tim. 241: offensantis linguae fragmen, die gebrochenen Laute der sammelnden Zunge, Min. Fel. 2, 1. – II) ein abgebrochenes Stück, Bruchstück, im Plur. auch = Trümmer, ingens montis, Verg.: subsellii, Vell.: Plur., fragmina navigii, Ov.: subselliorum, Suet.: favorum, Col.: panis, Brocken, Suet.: taedas et fragmina ponere, Kienspäne u. Reisholz, Ov.
disperse gemmarum ~ina, quae ‥ minutatim in frusta friabat
bene ~en massae dant quia non integra opuscula talibus ‥ suggerunt
digreditur cupiens panem deferre calentem, / quod tantum hesternae superessent fragmina cenae
~ine, i. particulis,gebrycum
ramus,twig , †framen [l. fragmen ],spœc
folium,leaf †framen [l. fragmen ],spœc
acquisivit reliquias dominicae passionis, quae tam parvum ~en ferri tam preciosis assequuta est beneficiis ‥
fragmine sic panis noscitur ipse Deus
~en, A.brokemete
nullis sit ‥ gravata †hominibus [v. l. oneribus ] nec expeditionis nec pontis et arcis aedificamine nec juris regalis ~ine nec furis apprehensione
juris regalis ~ine(v.
fragmĕn, (13) ĭnis, n. (frango), éclat, fragment, débris : Lucr. 1, 284 ; Virg. En. 10, 306 ; Tac. Ann. 1, 61 || fracture : Val. Flacc. 3, 477 || linguæ Minuc. 2, 1, sons brisés de la voix (zézaiement ?).
fragmen , inis. n. et, v. fragmentum
See an image
See an image
frāgmen inis, n
- FRAG-, a broken piece, fragment: ingens montis, V.—Mostly plur, fragments, ruins, wreck: mucronis, V.: navigii, O.: fragmina poni Imperat, chips, O.