fremebundus
fremebundus, muttering, murmuring
frĕmĕbundus, a, um, adj. [fremo],
- making a low roaring, growling, snorting, muttering, murmuring (poet.): tanta moles (Argo), Att. ap. Cic. N. D. 2, 35, 89: illapsu (elephantorum), Sil. 3, 463: tum vero praeceps (Achilles) curru fremebundus ab alto Desilit, Ov. M. 12, 128.
fremebundus (fremibundus), a, um (fremo), brummend, schnaubend, dröhnend, rauschend, brausend, lärmend, a) v. leb. Wesen, vor Wut, Ov. met. 12, 128 u. 14, 188: poet., gregis illapsus fremebundus, Sil. 3, 465. – b) v. Lebl.: moles fremibunda (so!), Acc. tr. 392: cursus (Plur.), Amm. 22, 8, 24.
qui esset ‥ voce ~a
continuo Rogerus torvis illum respiciens oculis tandem ~us ait, “an tu venisti quo doceres me matrimonia solvere? ”
fremo ‥ inde ‥ ~us ‥, qui cito fremit
nobilis invidens ausus honorem ‥ fluvium ~us intravit
like to gruche , †fremundus
frĕmĕbundus, a, um, frémissant [en parl. des choses] : Acc. Tr. 392 || frémissant de rage : Ov. M. 12, 128 || grondant, frémissant [troupeau] : Sil. 3, 463.
➳ fremib- Acc. , Ov.
fremebundus
adj.
- fremo, muttering, murmuring: tanta moles, Att. ap. C.: alquis, O.