fremor
fremor, a low roaring, murmur
fremor , ōris, m.: a roaring, a murmur, 11.297. (fremō)
frĕmor, ōris, m. [fremo],
- a low roaring, rushing, murmuring (poet. and in postclass. prose for fremitus): arma sonant, fremor oritur, Poët. ap. Varr. L. L. 6, § 67 Müll.: variusque per ora cucurrit Ausonidūm fremor, Verg. A. 11, 297; Arn. 1, 32.— In plur.: leonum indignati fremores, Ap. Flor. p. 358, 4.
fremor, ōris, m. (fremo), a) das Knurren, Brüllen, leonum indignati fremores, Apul. flor. 17. p. 27, 2 Kr. – b) das Murmeln, Stimmengewirr sprechender Menschen, varius, Verg. Aen. 11, 297: verborum, Arnob. 1, 52: arma sonant, fremor oritur, Poët. bei Varro LL. 6, 67.
~or †sive [MS: sc. ] est murmur hominum
~or, murmur, strepitus, fremitus
frĕmŏr, (16) ōris, m. (fremo), rugissement [lion] : Apul. Flor. 17, 27 || frémissement : Virg. En. 11, 297 || bruit dʼarmes : Poet. d. Varro L. 6, 67.
fremor ōris, m
- FREM-, a low roaring, murmur: varius, V.