frendere

frendere, ~ēre [CL], ~escere [LL] 1 (intr.) to grind or gnash teeth (usu. in rage); b (~ere dentibus or sim.). c (trans.) to gnash teeth at (partly fig.). ~et, dentibus stridet GlC F 332 (cf. GlH F 702: ~it); coeperat et frendens ore spumare cruento Alcuin SS Ebor 317; dicunt nefrendes infantes quasi nondum ~entes, i. nondum dentibus concutientes Osb. Glouc. Deriv. 379.  b ~ens dentibus V. Cuthb. II 8 (v. gemitus a); dentibus ~ere coepit Bede HE III 11 (v. dens 1a); c794 ne me ~entibus illa morderet dentibus timui Alcuin Ep. 26; antiquus hostis ‥ qui huc illucque dentibus ~ens, pedibusque calcitrans ‥ per campum discurrere coepit Id. Hag. 687D; ~ens in eum dentibus stridulis confusus abscessit R. Cold. Godr. 34; Rob. Bridl. Dial. 109 (v. 2c infra).  c [Gregorius] dicit in expositione beati Job: “ecce lingua Britanniae, quae nihil aliud noverat quam barbarum ~ere ‥” Bede HE II 1 p. 78; novi ‥ diaboli invidiam, quia ‥ de ore suo te ~ens tabescit evadere Anselm (Ep. 99) III 230. 2 to rage, roar, growl; b (w. animal as subj.); c (w. abstr. or inanim. subj.). insidias multis disponit †facto [l. factio] frendens Æthelwulf Abb. 166; Kynegils quo tempore regnat / barbarie frendens Wulf. Poems 12; daemones coardentes, frementes ardore, ~entes furore Anselm (Medit. 2) III 82; subito ‥ ~ens impetu brachium S. Nicholai ‥ exposcit Ord. Vit. VII 13 p. 220; datis ‥ magnis sumptibus ~entem tirannum sibi placaverunt Ib. VIII 24 p. 425; elata dedignatione ~ens ait ‥ G. Font. Inf. S. Edm. 8; ringere, irasci, ~ere, stomachari Osb. Glouc. Deriv. 507; in conjugem nimio valde et bestiali furore ~escens Mir. Hen. VI II 48.  b apri ~unt Aldh. PR 131; frendentes ore molosos Id. VirgV 574; et lupus horrendis non frendet victibus atrox Ib. 1670; more boat Marcus frendentis voce leonis Alcuin Carm. 70. 8; est ‥ aprorum ~ere Osb. Glouc. Deriv. 78; quidquid ~eant aut grunniant immundissime sues P. Blois Ep. 130. 385C; Neckam DS IX 139 (v. fulmineus 2); frendet aper spumans Gower VC I 803.  c ex hac nascuntur caedes cum strage nefanda / et clamor vocis, simul indignatio frendens Aldh. VirgV 2630; ac bona sic propria frendendo perdo dolose Bonif. Aen. (Invidia) 316; armorum crebra collisio in conflictibus ~uit Ord. Vit. VIII 12 p. 332; verba non in faucibus ~entia, nec oris inanitate resonantia, nec aspera frendentibus dentibus Rob. Bridl. Dial. 109 (v. 1b supra). 3 (trans.) to break, grind small. ~ant, i. frangant, comminuant GlH F 698; †fessa [MS: fressa], i. molita, fracta, divisa, gegrunden Ib. 718; ~eo, ~es, -dui ‥ caret supino, i. concutere, inde ‥ fresus, -a, - um, i. concuasus, †unda [l. unde] et fabam fresam dicimus . ‥ item a ~eo ~esco Osb. Glouc. Deriv. 214; olus apte minuatur ut ‥ fabe frese [gl.: feves freyces] Neckam Ut. 96; 1242 duos bussellos fabarum frasearum Cl 504; brokyn, ruptus, ‥ fractus, fresus CathA.