frenator
frēnātor, ōris, m. [freno], a curber, tamer, controller (post-Aug.).
- I Lit.: (sol) ignipedum frenator equorum, Stat. Th. 1, 27.— Poet. transf.: ingentis frenator Sarmata conti, i. e. a hurler, Val. Fl. 6, 162.—
- II Trop.: infinitae potestatis domitor ac frenator animus, Plin. Pan. 55, 9.
frēnātor, ōris, m. (freno), der Lenker, equorum, Stat. Theb. 1, 27: poet., ingentis conti, Schleuderer, Val. Flacc. 6, 162. – übtr., infinitae potestatis domitor ac fr. animus, Plin. pan. 55, 9.
frēnātŏr, (16) ōris, m. (freno), guide, conducteur : Stat. Th. 1, 27 || [poét.] lanceur dʼépieu : Val. Flacc. 6, 162 || [fig.] modérateur : Plin. Min. Pan. 55, 9.