frio
frĭo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to rub, break or crumble into small pieces: terra, quae facile frietur, Varr. R. R. 1, 9, 7: glaebis terrarum saepe friatis, Lucr. 1, 888: ut inter se tritum tarde frietur, Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117: ut gemma in micas frietur, id. 12, 14, 32, § 65: friatum amomum, id. 12, 13, 28, § 49.
frio, (āvī), ātum, āre (zu altindisch mrityati, zerfällt, löst sich auf), zerreiben, zerbröckeln, u. refl. se friare od. gew. medial friari, zerbröckeln, sich bröckeln, glebae terrarum friatae, Lucr. 1, 888: friatum amomum, Plin. 12, 49. – refl., chalcitis friat se statim, Plin. 34, 117. – medial, quae (terra) cum fodiatur, facile frietur, Varro r. r. 1, 9, 7 (u. so Cels. 6, 6, 3 u. Plin. 12, 92): friari in micas (v. einem Edelsteine), Plin. 12, 65.
frĭō, (16) āvī, ātum, āre tr., concasser, broyer : Varro R. 1, 9, 7 ; Lucr. 1, 888.