frugifer
frugifer, fruit-bearing, fruitful, fertile
frūgĭfer, ĕra, ĕrum (archaic gen. sing. fem. frugiferaï, Enn. ap. Charis. p. 7 P.; cf. Mart. 11, 90, 5, and v. infra), adj. [frux + fero], fruit-bearing, fruitful, fertile (class.).
- I Lit.: ut agri non omnes frugiferi sunt, qui coluntur, sic animi non omnes culti fructum ferunt, Cic. Tusc. 2, 5, 13: terraï frugiferaï, Enn. ap. Charis. p. 7 P. (Ann. v. 479 Vahl.); hence comically used to denote Ennius himself: attonitus legis Terraï frugiferaï, Mart. 11, 90, 5: spatia frugifera et immensa camporum, Cic. N. D. 2, 64, 161: et ferta arva Asiae, Poët. ap. Cic. Or. 49, 163: cedrus, Plin. 13, 5, 11, § 53: nuces, Ov. de Nuce, 19: messes, id. M. 5, 656: numen, i. e. Ceres, id. P. 2, 1, 15; so, Frugifer, an appellation of Osiris among the Egyptians, Arn. 6, 196.—
- II Trop., fruitful, profitable: cum tota philosophia frugifera et fructuosa nec ulla pars ejus inculta ac deserta sit, tum nullus feracior in ea locus nec uberior quam de officiis, Cic. Off. 3, 2, 5: hoc illud est praecipue in cognitione rerum salubre ac frugiferum, te, etc., Liv. praef. § 10.
frūgifer, fera, ferum (frux u. fero), fruchttragend, fruchtbringend, fruchtbar, I) eig.: ager, Cic. u. Liv.: arbusta, Min. Fel.: Pallene fertilis ac fr. terra, Liv.: messis, Ov.: aristae, Sedul.: Ceres, Inscr.: numen, befruchtende, segenbringende, Ov.: nihil frugiferum in agro relictum, Liv.: emporium Thessalis quaestuosum et frugiferum, Liv. – m. Abl., alimentis frugifera insula, Liv. 26, 40, 16. – II) übtr.: tota philosophia fr. et fructuosa, Cic. de off. 3, 5: hoc illud est praecipue in cognitione rerum salubre ac frugiferum m. folg. Acc. u. Infin., Liv. praef. § 10.
vinea frugiferis ut constat gloria campis
frugiferos cultor sulcos mox irrigat undis
~er, ubertas,wœstmbœrne
fruges componitur ~er, -ra, -rum
~eros agros prataque virencia
germen in eo jam tunc ~erum florere cepit virtutum
qui ~eris seminibus terram oceanique abyssos ‥ gubernat
anni ~eri
rediit viridantibus arvis annus laetus et ~er
frugifer agricolis laetantibus inditur annus
transit annus iste nec plene ~er nec penuriosus
frugiferis ‥ verbis
civitates, villas, oppida, et ~era, homines utriusque sexus dilaniantes
frugifer Euphrates
~er est autem interpretatio hujus nominis Eufrates quare significat tropologiam
Eufrates ‥ signat justiciam. interpretatur enim ~er sive fertilitas sive recens
Eufrates interpretatur ~er et signat in mundi opulentia gloriantes
fames interea oppidanos affligit, quibus ab Aegypto Soldanus rates ~eras noto flante transmittit
frūgĭfĕr, (12) ĕra, ĕrum (frux, fero), qui produit des fruits, fertile, fécond : Cic. Tusc. 2, 13 ; Nat. 2, 161 || [fig.] fructueux, utile : Cic. Off. 3, 5 ; Liv. præf. 10.
- 1. vruchtdragend, vruchtbaar [ager; messis; numen zegenrijk](in: abl.); ➤ alimentis frugifera insula;
- 2. (metaf.) nuttig [philosophia].
frugifer , era, erum. adj. et, v. frugiferens
See an image
See an image
frūgifer fera, ferum, adj.
- frux + 1 FER-, fruit-bearing, fruitful, fertile: agri: messes, O.: arbores, Ta.: alimentis insula, L.—Fig., fruitful, profitable: philosophia: illud in cognitione rerum, L.