fruitus
fruitus, fruitūrus, s. fruor.
verumtamen, cum omnia preterite, que jam non existunt, perficiunt dispositive ordinem seculi jam instantem, potest probabiliter dici quod omnis predestinatus habet omnia preterita vel futura, et correspondenter habet esse sempiternum in causis secundis, et jam non habet illa in propria existencia sed in effectu vel fruitu [? l. fructu ], modo quo opera bonorum sequuntur illos